دانشگاه فرهنگیان پژوهش و نوآوری در آموزش ابتدایی 3115-7211 8 2 2026 05 22 Design and Validation of a Model for Developing Teacher Agency among Primary School Teachers طراحی و اعتباریابی الگوی توسعۀ عاملیت معلمان دورۀ ابتدایی 1 26 4987 10.48310/reek.2026.4987 FA عادل زاهد بابلان استاد گروه آموزش علوم‌تربیتی، دانشکده علوم‌تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران 0000-0001-8653-9602 نادر حیدری رضی آباد دانشجوی دکتری مدیریت آموزشی، دانشکده علوم‌تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران 0000-0002-9463-0075 رضا سرباز مرادلو دانشجوی دکتری مدیریت آموزشی، دانشکده علوم‌تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران سویل گل مرادی اردی کارشناسی ارشد تحقیقات آموزشی، دانشکده علوم‌تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه شهیدمدنی آذربایجان، تبریز، ایران 0009-0000-7089-7632 Journal Article 2026 06 17 Background and Objectives: This study aimed to design and validate a teacher agency development model for primary school teachers in Ardabil City. Methodology: This applied study employed a sequential exploratory mixed-methods design (qualitative–quantitative). The qualitative phase was conducted using the grounded theory approach, whereas the quantitative phase adopted a descriptive-correlational design. The qualitative participants comprised faculty members in the field of Educational Sciences and effective primary school principals in Ardabil City in 2025, of whom 14 were selected through theoretical sampling until theoretical data saturation was achieved. The statistical population in the quantitative phase consisted of all 2,600 primary school teachers in Ardabil City during the 2025–2026 academic year. A total of 335 teachers were selected through cluster random sampling. Data in the qualitative phase were collected through semi-structured interviews and analyzed using the three-stage coding procedure (open, axial, and selective coding). Based on the qualitative findings, a researcher-developed questionnaire was designed for the quantitative phase. Given the non-normal distribution of the data, the quantitative data were analyzed using Partial Least Squares Structural Equation Modeling (PLS-SEM) in SmartPLS. Findings: The qualitative findings indicated that the teacher agency development model for primary school teachers in Ardabil City comprises eight core categories: individual teacher agency, social capital, instructional leadership, knowledge- and skill-based empowerment, organizational enhancement of professional agency, school organizational culture, educational infrastructure, and educational–organizational excellence. The quantitative findings further confirmed the model, demonstrating a satisfactory level of model fit. Conclusion: The findings of this study provide a practical framework for developing policies, strategies, and interventions aimed at fostering teacher agency among primary school teachers. زمینه و هدف: این پژوهش با هدف طراحی و اعتباریابی الگوی توسعۀ عاملیت معلمان دورۀ ابتدایی در شهر اردبیل انجام شد. روش: تحقیق از لحاظ هدف، کاربردی و از نظر اجرا، آمیخته از نوع اکتشافی متوالی (کیفی-کمّی) بود. روش پژوهش در بخش کیفی، روش داده‌بنیاد و در بخش کمّی، توصیفی از نوع همبستگی بود. مشارکت‌کنندگان بخش کیفی پژوهش شامل اساتید حوزۀ علوم تربیتی و مدیران کارآمد مدارس ابتدایی شهر اردبیل در سال 1404 بودند که 14 نفر از آنان از طریق نمونه‌گیری نظری و تا رسیدن به اشباع نظری داده‌ها انتخاب شدند. جامعۀ آماری در بخش کمی نیز کلیۀ معلمان دورۀ ابتدایی شهر اردبیل در سال تحصیلی 1405-1404 به تعداد 2600 نفر بودند که تعداد 335 نفر از آن‌ها با استفاده از روش نمونه‌گیری تصادفی خوشه‌ای ‌به‌عنوان نمونه آزمودنی‌های بخش کمّی انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها در بخش کیفی مصاحبۀ نیمه‌ساختاریافته بود. داده‌های کیفی با استفاده از روش کدگذاری سه‌مرحله‌ای (باز، محوری و انتخابی) تحلیل شدند. ابزار گردآوری داده‌ها در بخش کمّی پژوهش حاضر نیز پرسش‌نامۀ محقق‌ساخته بر مبنای یافته‌های بخش کیفی بود. برای تحلیل داده‌های کمّی، با توجه به غیرنرمال بودن توزیع داده‌ها، از مدل‌یابی معادلات ساختاری با رویکرد حداقل مربعات جزئی (PLS-SEM) استفاده، و از نرم‌افزار SmartPLS بهره گرفته شد. یافته‌ها: یافته‌های بخش کیفی نشان داد الگوی توسعۀ عاملیت معلمان دورۀ ابتدایی شهر اردبیل در قالب مقولات عاملیت فردی معلم، سرمایۀ اجتماعی، رهبری آموزشی، توانمندسازی دانشی-مهارتی، تقویت سازمانی کنش‌گری حرفه‌ای، فرهنگ سازمانی مدرسه، زیرساخت آموزشی و تعالی آموزشی-سازمانی مدرسه دسته‌بندی می‌شود. نتایج تحلیل داده‌های کمّی نیز برازش مطلوب مدل به‌دست‌آمده از بخش کیفی را نشان داد. نتیجه‌گیری: یافته‌های پژوهش حاضر می‌تواند به‌عنوان مبنایی برای تدوین برنامه‌ها و راهبردهای توسعۀ عاملیت معلمان دورۀ ابتدایی مورد استفاده قرار گیرد. روش: این مطالعه با رویکرد آمیخته و مبتنی بر روش کیفی استقرائی در سه مرحله اجرا گردید: مرور نظام‌مند متون، اجرای دلفی فازی با مشارکت 18 خبره و تحلیل عاملی اکتشافی و تأییدی بر داده‌های حاصل از 385 آموزگار ابتدایی منتخب از سراسر کشور با روش نمونه‌گیری تصادفی ساده. یافته‌ها: در نهایت 21 مهارت در قالب چهار مهارت کلی (آشنایی با ارزشیابی‏توصیفی، استفاده از ابزارهای ارزشیابی، مهارت تحلیل و ارائه، و ادراک ریاضی) شناسایی شد. پرسشنامۀ طراحی‌شده از شاخص‌های روایی و پایایی مطلوب برخوردار بود (CVR>0.51 – CVI>0.79 – آلفای کرونباخ> 0.80 – CFI=0.89). نتیجه‌گیری: ابزار استاندارد تدوین‌شده می‌تواند برای سنجش مهارت‏های معلمی در ارزشیابی ‏توصیفی ریاضی مورد استفاده قرار گیرد و زمینۀ بهره‌برداری از آن در اهداف مدیریتی، آموزشی و پژوهشی فراهم است.

https://reek.cfu.ac.ir/article_4987_a60b0065c0a1ddc0013afddd03c89f5c.pdf

دانشگاه فرهنگیان پژوهش و نوآوری در آموزش ابتدایی 3115-7211 8 2 2026 06 22 New Media and Teachers' Cultural Role in Confronting It رسانه‌های نوین و نقش فرهنگی معلمان در مواجهه با آن‌ها 27 48 5103 10.48310/reek.2026.5103 FA غلامرضا تاج بخش عضو هیات علمی گروه جامعه شناسی دانشگاه آیت الله بروجردی نگار غلامی مدرس،خیابان صبا،پلاک۳،ساختمان۳نیک،طبقه۳ محمدرضا حسینی عضو هیات علمی گروه جامعه شناسی دانشگاه آیت الله بروجردی Journal Article 2026 08 06 Background and Objectives: The main problem of this research is the crisis of cultural authority of female teachers in girls' schools in the age of new media. Methodology: This study employed a qualitative approach using van Manen's (1990) interpretive phenomenology. Participants were 12 female secondary school teachers in Borujerd, selected through purposive sampling with maximum variation. Data were collected through in-depth phenomenological interviews (18 hours and 27 minutes) and analyzed in four phases. Findings: From 240 initial codes, seven main themes were extracted. Two key themes emerged: "rupture from established cultural frameworks," which reflects teachers' sudden realization of the non-exclusive nature of their cultural authority, and "reclamation of embodied presence," which demonstrates teachers' turn to touch, eye contact, and small bodily rituals as an antidote to cold digital communication. Reconstructing the existential structure of experience across van Manen's four lifeworld dimensions (lived body, lived relation, lived time, lived space) revealed that the teacher's cultural role is redefined from "absolute owner of meaning" to "border host." Conclusion: This redefinition exemplifies "cultural resilience"—the ability to maintain and develop professional and cultural identity in the face of change, without rigid resistance or passive submission. The practical implication for the educational system is the need to shift teacher training programs from a narrow focus on technical skills toward empowering teachers for "cultural translation" and "creating safe spaces." زمینه و هدف: مسئلۀ اصلی این پژوهش، بحران مرجعیت فرهنگی معلمان زن در مدارس دخترانه در عصر رسانه‌های نوین است. مرور پیشینه نشان می‌دهد پژوهش‌های پیشین عمدتاً بر ابعاد فناورانه متمرکز بوده و به تحلیل جامعه‌شناختی دگرگونی نقش معلمان با تأکید بر تجربۀ زیستۀ آنان نپرداخته‌اند. روش: این مطالعه با رویکرد کیفی و روش پدیدارشناسی تفسیری ون‌مانن (1990) انجام شد. مشارکت‌کنندگان ۱۲ معلم زن مقطع متوسطۀ دوم در بروجرد بودند که با نمونه‌گیری هدفمند و حداکثر تنوع انتخاب شدند. داده‌ها از طریق مصاحبۀ عمیق پدیدارشناختی (۱۸ ساعت و ۲۷ دقیقه) گردآوری و در چهار مرحله تحلیل شدند. روایی و پایایی یافته‌ها با استفاده از معیارهای لینکلن و گوبا (بازبینی همتا، تأیید مشارکت‌کنندگان و توصیف غنی از زمینۀ پژوهش) تأمین شد. یافته‌ها: از ۲۴۰ کد اولیه، ۷ تم اصلی استخراج گردید. دو تم کلیدی عبارتند از: «گسست از چارچوب‌های فرهنگی تثبیت‌شده» که بیانگر درک ناگهانی معلمان از غیرانحصاری بودن مرجعیت فرهنگی خویش است، و «بازگشت به حضور جسمانی» که نشان‌دهندۀ روی‌آوری معلمان به لمس، نگاه چشم‌به‌چشم و مراسم‌های کوچک جسمانی به‌عنوان پادزهر ارتباطات سرد دیجیتال است. بازآفرینی ساختار وجودی تجربه در چهار بعد ون‌مانن (زیست‌بدن، زیست‌رابطه، زیست‌زمان، زیست‌مکان) نشان داد نقش فرهنگی معلم از «مالک مطلق معنا» به «میزبان مرز» بازتعریف می‌شود. نتیجه‌گیری: این بازتعریف مصداق «تاب‌آوری فرهنگی» است؛ توانایی حفظ و توسعۀ هویت حرفه‌ای و فرهنگی در مواجهه با تغییرات، بدون مقاومت خشک یا تسلیم‌شدگی منفعلانه. پیامد عملی پژوهش برای نظام آموزشی، لزوم تغییر کانون برنامه‌های تربیت‌معلم از مهارت‌های فنی صرف به توانمندسازی معلمان برای «ترجمۀ فرهنگی» و «ایجاد فضای امن» است.

https://reek.cfu.ac.ir/article_5103_1bdfa613a2da45afc784b0cea234e384.pdf

دانشگاه فرهنگیان پژوهش و نوآوری در آموزش ابتدایی 3115-7211 8 2 2026 06 22 Challenges and Consequences of Multigrade Classes: Teacher Perspectives in Kelachay, Gilan Province مطالعة زمینه‌ها و پیامدهای کلاس‌های چندپایه از نظر معلمان کلاچای استان گیلان. 49 78 5107 10.48310/reek.2026.5107 FA عهدیه اسدپور استادیار گروه آموزش علوم اجتماعی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران جواد مداحی گروه آموزش مطالعات اجتماعی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران نرگس کوسیایی گروه آموزش زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه فرهنگیان، صندوق پستی 14665-889 تهران، ایران Journal Article 2026 08 08 Background and Objectives: Multigrade classrooms, characterized by the co-existence of students from diverse grades, ages, and genders within a single instructional setting, pose unique pedagogical complexities distinct from monograde environments. Methodology: Consequently, this qualitative study, utilizing a phenomenological approach, explored the lived experiences and professional challenges of multigrade teachers in Kelachay District, Gilan Province. Twelve educators were selected via purposive sampling, with data collection continuing through semi-structured interviews until theoretical saturation was reached. Although phenomenological in nature, data analysis employed a systematic coding process, including open, axial, and selective coding, to extract themes and construct a theoretical model. Findings: Findings were categorized into causal conditions, strategies, and consequences. Causal conditions comprised structural deficits like teacher and student shortages alongside reinforcing educational inclinations. To navigate these constraints, teachers employed strategies including professional adaptation, self-directed knowledge enhancement, altruistic self-sacrifice, and collaborative help-seeking from colleagues, assistants, and parents. These mechanisms yielded dual outcomes. Positive consequences manifested as fostered peer cooperation, accelerated cognitive growth for lower grades through exposure to advanced content, and curriculum reinforcement for higher grades. Conversely, negative implications involved inequitable temporal allocation between grades, instructional reductionism in specific subjects, insufficient administrative supervision, and teacher psychological fragmentation. The core category emerging from the paradigmatic model emphasized the inevitable necessity of establishing multigrade classes managed by versatile educators. Conclusion: Ultimately, while multigrade teaching engenders significant pedagogical and psychological hurdles, it simultaneously cultivates a valuable ecosystem of solidarity, resilience, and mutual assistance within the school community, necessitating targeted policy interventions to support these educators. زمینه و هدف: مشکلات و چالش‌های کلاس‌های چندپایه، که متشکل از حضور دانش‌آموزان پایه‌های مختلف تحصیلی در سنین و جنسیت‌های مختلف در یک کلاس درس است، در برابر کلاس‌های عادی یا کلاس‌های تک‌پایه متفاوت است. روش: پژوهش حاضر با هدف بررسی چالش‌های معلمان کلاس‌های چندپایۀ استان گیلان (بخش کلاچای) با رویکرد کیفی و روش پدیدارشناسی انجام ‌شده است. جهت انجام تحلیل داده‌ها نیز از تحلیل تم استفاده شد. به این منظور 12 معلم به‌عنوان مشارکت‌کنندگان تحقیق با روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند. مصاحبه‌ها تا مرحلۀ اشباع نظری ادامه پیدا کرده است. تجزیه ‌و تحلیل داده از طریق نظام کدگذاری باز، محوری و گزینشی صورت گرفته و در نهایت مقولۀ هسته استخراج گردید. یافته‌ها: یافته‌های حاصله از پژوهش در سه محور شامل شرایط علی، استراتژی‌های و پیامدها سازمان‌دهی شد. شرایط علی دربردارندۀ زیر‌مقولاتی مانند کم‌-معلمی، کم-دانش‌آموزی و تمایلات تقویت‌کننده و استراتژی‌ها شامل زیر‌مقولاتی همچون تطابق‌یافتگی، خویش-دانش‌افزایی، از خودگذشتگی و یاری‌جویی (از همکاران، معلم‌یاران و اولیا)‌ می‌شود. با توجه به شرایط علّی و استراتژی‌های اتخاذشده، مجموعه‌ای پیامدهای مثبت نظیر تقویت روحیة همکاری و تعاون، رشد زودرس پایه‌های پایین‌تر و تکرار دروس برای پایة بالاتر و نیز پیامدهای منفی مانند عدم تقسیم عادلانه در تخصیص زمان بین‌پایه‌ای، تدریس محدودتر برخی از دروس، عدم نظارت کافی و گسست‌های روانی را به همراه خواهد داشت. با توجه به مدل پارادایمی مستخرج از یافته‌های تحقیق، مقولۀ مرکزی تحت عنوان ضرورت تشکیل کلاس‌های چندپایه با معلمان چندپایه شکل گرفت. نتیجه‌گیری: بنابراین می‌توان گفت تجربۀ کلاس‌های چندپایه، در کنار پیامدهای منفی، به تقویت روحیۀ همبستگی و همیاری در مدرسه منجر می‌شود.

https://reek.cfu.ac.ir/article_5107_9594b27b1816e6ce87ea1e95393d0601.pdf

دانشگاه فرهنگیان پژوهش و نوآوری در آموزش ابتدایی 3115-7211 8 2 2026 06 22 Identifying and Prioritizing the Educational Innovative Thinking Competencies of Elementary School Principals Using a Delphi Approach. شناسایی و اولویت‌بندی شایستگی‌های تفکر نوآورانۀ آموزشی مدیران مدارس ابتدایی با رویکرد دلفی. 79 102 5071 10.48310/reek.2026.5071 FA زهرا نجفی زنگیر گروه علمی حکمرانی آموزشی و سرمایه انسانی، واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران. توران سلیمانی گروه علمی مطالعات تربیتی و برنامه ریزی درسی، واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران. 0000-0001-8811-6590 صدرالدین ستاری گروه علمی حکمرانی آموزشی و سرمایه انسانی، واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران Journal Article 2026 07 22 Background and Objectives: Nowadays, one of the key success factors for managers in educational organizations is the use of innovative problem-solving skills—grounded in educational innovative thinking—to overcome organizational challenges. This study aimed to identify and prioritize the dimensions of educational innovative thinking competencies for elementary school principals. Methodology: This study began with a review of the theoretical literature based on the theory of educational innovative thinking. The initially identified competencies and their components formed the basis for designing a questionnaire, which was distributed using the Delphi method among 25 experts in the field of school management (including elementary education experts, university professors of educational management, and experienced elementary school principals). Data analysis was performed using frequency indices, mean, standard deviation, and Kendall's test to measure the level of agreement and consensus. Findings: From the theoretical literature, 23 organizing themes were extracted in the form of 13 competency components. After two Delphi rounds, two components were eliminated, and finally 11 components were confirmed as the most important educational innovative thinking competencies for principals. These include: individual and personality characteristics, innovative goals, innovative attitude and insight, managerial thinking style, professional skills, developing an innovative culture, collaborative planning, innovative empowerment of staff, strengthening innovative drivers, creating a supportive and motivating environment, and modern interaction with stakeholders. Conclusion: The extracted model has been validated with relative expert consensus. These competencies can serve as a basis for developing annual evaluation guidelines, as well as for recruiting and retaining innovative principals in elementary schools. زمینه و هدف: امروزه، یکی از موفقیت‌های مدیران در سازمان‌های آموزشی استفاده از مهارت راه‌حل‌های نوآورانۀ تحت‌تفکر نوآورانۀ آموزشی برای برون‌رفت از مشکلات و چالش‌های سازمانی است. پژوهش حاضر با هدف شناسایی و اولویت‌بندی ابعاد شایستگی‌های تفکر نوآورانۀ آموزشی مدیران مدارس ابتدایی انجام شد. روش: این مطالعه با مرور ادبیات نظری و مبتنی بر نظریۀ تفکر نوآورانۀ آموزشی آغاز گردید. شایستگی‌ها و محورهای اولیۀ شناسایی‌شده، مبنای طراحی پرسش‌نامه‌ای قرار گرفتند که با استفاده از روش دلفی در میان ۲۵ نفر از خبرگان حوزۀ مدیریت مدرسه (شامل کارشناسان آموزش ابتدایی، اساتید مدیریت آموزشی و مدیران باسابقه) توزیع شد. تحلیل داده‌ها با شاخص‌های فراوانی، میانگین، انحراف معیار و آزمون کندال برای سنجش میزان توافق و اجماع انجام گرفت. یافته‌ها: از ادبیات نظری، ۲۳ مضمون سازمان‌دهنده در قالب ۱۳ محور شایستگی استخراج گردید. پس از دو مرحلۀ اجرای دلفی، ۲ محور حذف و در نهایت ۱۱ محور به‌عنوان مهم‌ترین شایستگی‌های تفکر نوآورانۀ آموزشی مدیران تأیید شد که عبارتند از: ویژگی‌های فردی و شخصیتی، اهداف نوآورانه، نگرش و بینش نوآورانه، سبک تفکر مدیریتی، مهارت‌های حرفه‌ای، توسعۀ فرهنگ نوآورانه، برنامه‌ریزی مشارکتی، توانمندسازی نوآورانه کارکنان، تقویت محرک‌های نوآورانه، ایجاد محیط حمایت‌گر و انگیزشی، و تعامل نوین با ذی‌نفعان. نتیجه‌گیری: الگوی احصاء‌شده، با اجماع نسبی متخصصان اعتبار یافته است. این شایستگی‌ها می‌توانند به‌عنوان مبنایی برای تدوین دستورالعمل‌های ارزیابی سالانه، جذب و نگهداری مدیران نوآور در مدارس ابتدایی مورداستفاده قرار گیرند.

https://reek.cfu.ac.ir/article_5071_aaa186ccc099139c56fdd5b73a904999.pdf

دانشگاه فرهنگیان پژوهش و نوآوری در آموزش ابتدایی 3115-7211 8 2 2026 06 22 The Effect of Algorithm-Based Educational Games on Elementary Students' Academic Self-Efficacy and Logical Thinking in Mathematics تأثیر بازی‌های آموزشی مبتنی بر الگوریتم بر خودکارآمدی تحصیلی و تفکر منطقی دانش‌آموزان 103 120 5102 10.48310/reek.2026.5102 FA مجتبی رضایی راد استادیار گروه تکنولوژی‌ آموزشی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران. Journal Article 2026 08 05 Background and Objectives: The use of new educational methods at the elementary level is of increasing importance. Therefore, the present study was conducted with the aim of investigating the effect of algorithm-based educational games on academic self-efficacy and logical thinking of fourth-grade male elementary students in public schools of Sari in the 2025–2026 academic year. Methodology: The present study was applied in terms of purpose and quasi-experimental in terms of method, using a pretest-posttest design with a control group. The statistical population included 4,215 students, from which 40 eligible students were selected through multistage cluster random sampling and assigned to an experimental group (n = 20) and a control group (n = 20). The data collection instruments were the Sherer Academic Self-Efficacy Questionnaire and the Kember Logical Thinking Questionnaire, which were administered as pretests and posttests. The experimental group received algorithm-based educational game instruction in ten 45-minute sessions, while the control group received alternative activities including non-algorithmic games. For data analysis, descriptive statistics and multivariate analysis of covariance (MANCOVA) with control of the pretest effect were used. Findings: The results of multivariate analysis of covariance showed that algorithm-based educational games had a significant effect on academic self-efficacy (F = 27.13, partial η² = 0.74) and logical thinking (F = 28.95, partial η² = 0.72) of students in the experimental group, indicating that approximately 74% and 72% of the variance in each dependent variable, respectively, was explained by the intervention. Conclusion: The findings indicate that the use of algorithm-based educational games can be considered as an effective approach in enhancing academic self-efficacy and logical thinking skills of fourth-grade male elementary students, which can be utilized by teachers, instructional designers, and curriculum planners. زمینه و هدف: استفاده از روش‌های نوین آموزشی در دورۀ ابتدایی از اهمیت فزاینده‌ای برخوردار است. از این ‌رو، پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر بازی‌های آموزشی مبتنی بر الگوریتم بر خودکارآمدی تحصیلی و تفکر منطقی دانش‌آموزان پسر پایۀ چهارم ابتدایی مدارس دولتی شهر ساری در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ انجام شد. روش: پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر روش شبه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعۀ آماری شامل ۵۴۲۱ دانش‌آموز بود که از میان آن‌ها ۴۰ دانش‌آموز واجد شرایط با استفاده از روش نمونه‌گیری تصادفی خوشه‌ای چندمرحله‌ای انتخاب، و به دو گروه آزمایش (۲۰ نفر) و کنترل (۲۰ نفر) تقسیم شدند. ابزار گردآوری داده‌ها شامل پرسش‌نامۀ خودکارآمدی تحصیلی شرر و پرسش‌نامۀ تفکر منطقی کمبر بود که به‌صورت پیش‌آزمون و پس‌آزمون اجرا شد. گروه آزمایش طی ۱۰ جلسۀ ۴۵‌دقیقه‌ای آموزش مبتنی بر بازی‌های آموزشی الگوریتمی را دریافت کرد، در حالی که گروه کنترل فعالیت‌های جایگزین شامل بازی‌های غیرالگوریتمی را دریافت نمود. داده‌ها با استفاده از آمار توصیفی و تحلیل کوواریانس چندمتغیره با کنترل اثر پیش‌آزمون تحلیل شدند. یافته‌ها: نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که بازی‌های آموزشی مبتنی بر الگوریتم تأثیر معناداری بر خودکارآمدی تحصیلی (آمارۀ ۱۳۲/۲۷ =F ، اندازۀ اثر = ۰٫۷۴) و تفکر منطقی (آمارۀ ۹۵/۲۸ = F، اندازۀ اثر = ۰٫۷۲) دانش‌آموزان گروه آزمایش دارد. نتیجه‌گیری: یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که استفاده از بازی‌های آموزشی مبتنی بر الگوریتم می‌تواند به‌عنوان رویکردی مؤثر در ارتقای خودکارآمدی تحصیلی و مهارت‌های تفکر منطقی دانش‌آموزان پایۀ چهارم ابتدایی مورد توجه معلمان، طراحان آموزشی و برنامه‌ریزان درسی قرار گیرد.

https://reek.cfu.ac.ir/article_5102_a0ad5e7db7d5f27e1e57379f5dff22d2.pdf

دانشگاه فرهنگیان پژوهش و نوآوری در آموزش ابتدایی 3115-7211 8 2 2026 06 22 Learning from Mistakes: A Phenomenological Study of the Lived Experience of Elementary School Students یادگیری از اشتباه: یک مطالعۀ پدیدارشناسانه دربارۀ تجربۀ زیستۀ دانش‌آموزان ابتدایی 121 138 5030 10.48310/reek.2026.5030 FA کتایون حمیدی زاده رشته برنامه ریزی درسی، تخصص تحلیل محتوا، پدیدارشناسی، آموزش ابتدایی حدیث خسروبیگی کارشناسی امور تربیتی، دانشگاه فرهنگیان، اراک، ایران Journal Article 2026 07 08 Background and Purpose: The present study aims to explore the lived experiences of elementary school students regarding moments of making mistakes in the learning process and to analyse the emotional, cognitive, and educational dimensions of such experiences. Given the critical role of elementary education in shaping students’ academic identity, self-concept, and attitudes toward error, this study seeks to uncover, from the children’s own perspectives, the meaning and consequences of mistakes. Methodology: The research employed a qualitative design with a descriptive phenomenological approach, and data were analyzed using Colaizzi’s method. The study population consisted of all students at Hejrat Boys’ Primary School in Arak, located in a socio-culturally disadvantaged migrant neighborhood. Through purposive sampling, 50 students from grades two to six, who had salient lived experiences of mistakes in class, participated in semi-structured interviews. Data were fully transcribed and analyzed through deep reading, extraction of significant statements, initial coding, clustering of themes, and participant validation. Findings: Findings revealed that students’ experiences of mistakes were accompanied by a range of negative emotions such as shame, humiliation, anxiety, rejection, hopelessness, and self-blame. Nevertheless, within a safe and empathetic context, these experiences could foster cognitive growth, enhance motivation, promote socio-emotional learning, and increase self-awareness. Conclusion: This duality resulted in the identification of six challenge clusters and four opportunity clusters. Emphasizing the importance of listening to children’s voices, the study suggests that mistakes, as an educational phenomenon, require redefinition in educational policy, improvement of teachers’ emotional literacy, and the design of safe and supportive learning environments. زمینه و هدف: هدف پژوهش واکاوی تجربة زیستة دانش‌آموزان مقطع ابتدایی از لحظات اشتباه در فرایند یادگیری و تحلیل ابعاد هیجانی، شناختی و تربیتی این تجربه است. با توجه ‌به اهمیت دورۀ ابتدایی در شکل‌گیری هویت تحصیلی، خودپنداره و نگرش یادگیرندگان به خطا، این مطالعه کوشیده است تا از منظر خودِ کودکان معنای اشتباه و پیامدهای آن را واکاوی کند. روش: پژوهش از نوع کیفی و با رویکرد پدیدارشناسی توصیفی طراحی شد و تحلیل داده‌ها با استفاده از روش کلایزی انجام گرفت. جامعۀ آماری شامل کلیۀ دانش‌آموزان مدرسة پسرانۀ هجرت شهر اراک بود؛ مدرسه‌ای واقع در بافت فرهنگی-اجتماعی مهاجرنشین و کم‌برخوردار. با بهره‌گیری از نمونه‌گیری هدفمند، ۵۰ نفر از دانش‌آموزان پایه‌های دوم تا ششم که تجربة زیستة برجسته‌ای از اشتباه در کلاس داشتند در مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته شرکت کردند. داده‌ها پس از رونویسی کامل، از طریق خوانش عمیق، استخراج جملات معنادار، کدگذاری اولیه، خوشه‌بندی مفاهیم، و بازگشت به شرکت‌کنندگان، تحلیل شد. یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد که تجربۀ اشتباه در دانش‌آموزان با طیفی از احساسات منفی مانند شرم، تحقیر، اضطراب، احساس طردشدگی، ناامیدی و خودسرزنشگری همراه است. با این ‌حال، در بستری امن و همدلانه، همین تجربه می‌تواند منجر به رشد شناختی، تقویت انگیزش، یادگیری عاطفی-اجتماعی و افزایش خودآگاهی شود. این دوگانگی به تفکیک چالش‌ها و فرصت‌ها در قالب شش خوشۀ چالشی و چهار خوشة فرصت‌آفرین انجامید. نتیجه‌گیری: پژوهش حاضر، با تأکید بر شنیدن صدای خودِ کودکان، پیشنهاد می‌دهد که اشتباه، به‌مثابه یک پدیدۀ تربیتی، نیازمند بازتعریف در سیاست‌گذاری آموزشی، ارتقای سواد هیجانی معلمان و طراحی محیط‌هایی امن و حمایتی برای یادگیرندگان است.

https://reek.cfu.ac.ir/article_5030_c8f80cc40adbb556a469673e44da86e3.pdf

دانشگاه فرهنگیان پژوهش و نوآوری در آموزش ابتدایی 3115-7211 8 2 2026 06 22 The Effectiveness of Flipped Learning-Based Education on Academic Attitude, Self-Regulated Learning, and Homework Evaluation of Sixth Grade Female Students اثربخشی آموزش مبتنی بر یادگیری معکوس برنگرش تحصیلی، یادگیری خود‌تنظیم‌شده و ارزش‌گذاری تکالیف دانش‌آموزان ابتدایی 139 160 5098 10.48310/reek.2026.5098 FA سعیده خجسته استادیار گروه علوم تربیتی دانشگاه پیام نور مریم دانایی فرد کارشناس ارشد آموزش و بهسازی منابع انسانی Journal Article 2026 08 04 Background and Objectives: This study investigated the effectiveness of flipped learning-based instruction on academic attitude, self-regulated learning, and homework evaluation among sixth-grade female students in Bandar Abbas. Methodology: This quasi-experimental study employed a pretest-posttest control group design. The study population consisted of all sixth-grade female students in Bandar Abbas during the 2025–2026 academic year. Forty students were selected through convenience sampling from two schools and randomly assigned to an experimental group (n = 20) and a control group (n = 20). Data were collected using the Students’ Academic Attitude Questionnaire, the Homework Evaluation Questionnaire, and the Self-Regulated Learning Questionnaire developed by Zimmerman and Martinez-Pons. The experimental group participated in eight 45-minute flipped learning sessions based on the Bergmann and Sams model, whereas the control group received conventional instruction. Data were analyzed using SPSS version 26. Findings: Flipped learning significantly improved students’ academic attitude, self-regulated learning, and homework evaluation compared with conventional instruction. MANCOVA revealed a significant overall intervention effect (Pillai’s Trace = .686, F = 23.984, p < .001, η² = .686). Significant effects were also found for academic attitude (F = 10.961, p = .002, η² = .238), self-regulated learning (F = 20.920, p < .001, η² = .374), and homework evaluation (F = 49.717, p < .001, η² = .587), confirming all study hypotheses. Conclusion: Flipped learning effectively enhances elementary students’ academic attitude, self-regulated learning, and homework evaluation. Elementary teachers are encouraged to integrate flipped learning strategies, including pre-class instructional materials and interactive classroom activities, to improve learning outcomes. زمینه و هدف: تحقیق حاضر با هدف اثربخشی آموزشِ مبتنی بر یادگیری معکوس بر نگرش تحصیلی، یادگیری خودتنظیم‌شده و ارزش‌گذاری تکالیف دانش‌آموزان دختر پایۀ ششم ابتدایی شهرستان بندرعباس انجام شد. روش: این پژوهش از حیث هدف، کاربردی و از نظر شیوه، یک مطالعۀ نیمه‌تجربی طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه کنترل است. جامعۀ آماری این پژوهش شامل ‌کلیۀ دانش‌آموزان دختر پایۀ ششم ابتدایی شهر بندرعباس در ‌سال‌ 1405-1404 بود. نمونۀ پژوهش شامل ۴۰ نفر بود که با استفاده از روش نمونه‌گیری دردسترس انتخاب شدند و سپس به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه ۲۰ نفر) جای‌دهی شدند. ابزار اندازه‌گیری شامل سه پرسش‌نامۀ الف) پرسش‌نامۀ نگرش تحصیلی دانش‌آموزان، ب) پرسش‌نامۀ ارزشیابی تکالیف، و ج) پرسش‌نامۀ یادگیری خودتنظیم‌شده زیمرمن و مارتینز-پونز (1986) بودند. جهت آموزش مبتنی بر یادگیری معکوس، گروه آزمایش در8 جلسۀ 45‌دقیقه‌ای بر اساس پروتکل برگمن و سمز شرکت کردند. برای تحلیل داده‌های تحقیق، که توسط نرم‌افزار انجام پذیرفت، ابتدا به بررسی توصیفی داده‌های تحقیق پرداخته شد و سپس با استفاده از نرم افزار SPSS26 تجزیه و تحلیل انجام شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد که استفاده از آموزش مبتنی بر یادگیری معکوس برای دانش‌آموزان به‌طور معناداری میزان نگرش تحصیلی، یادگیری خودتنظیم‌شده و ارزش‌گذاری تکالیف را در آن‌ها را بهبود می‌بخشد. نتیجه‌گیری: با توجه به یافته‌های تحقیق پیشنهاد می‌شود استفاده از آموزش مبتنی بر یادگیری معکوس در کارگاه‌های آموزشی و تربیتی بیش‌از‌پیش مورد توجه معلمان، مربیان پرورشی و والدین قرار گیرد.

https://reek.cfu.ac.ir/article_5098_ae9f1900b5c2d5a441bde75089e48889.pdf

دانشگاه فرهنگیان پژوهش و نوآوری در آموزش ابتدایی 3115-7211 8 2 2026 06 22 Model of Underlying Factors of Resilient Curriculum Planning with the Mediating Role of Emotional Literacy in Primary Teachers' Professional Skills مدل عوامل زمینه‌ساز برنامه‌ریزی درسی تاب‌آور با نقش میانجی سواد عاطفی در مهارت‌های حرفه‌ای معلمان ابتدایی 161 178 5096 10.48310/reek.2026.5096 FA اکبر جدیدی محمدآبادی استادیار، گروه علوم تربیتی و مشاوره، دانشگاه پیام‌نور، تهران، ایران. Journal Article 2026 08 03 Background and Objectives: The present study aimed to test the model of underlying factors of resilient curriculum planning with the mediating role of emotional literacy in the professional skills of primary school teachers in Kerman city. Methodology: This research was applied in terms of purpose and descriptive-correlational in terms of method, employing a quantitative approach using Structural Equation Modeling (SEM). The statistical population included all primary school teachers in Kerman during the 2024-2025 academic year, from which a sample of 384 teachers was selected through proportionate stratified random sampling. Data were collected using researcher-made questionnaires on underlying factors of resilient curriculum planning and professional skills, as well as an emotional literacy questionnaire (derived from the Bar-On Emotional Intelligence Model). The validity of the instruments was confirmed through content and face validity, and reliability was established using Cronbach's alpha (above 0.87). Data analysis was performed using SPSS and AMOS software. Findings: The results showed that individual, organizational, and programmatic factors had a significant effect on resilience-based curriculum planning (β=0.52, P<0.001), and resilience-based curriculum planning directly enhanced teachers' professional skills (β=0.28, P<0.001). Furthermore, emotional literacy played a significant mediating role in the relationship between underlying factors and professional skills (indirect effect = 0.32, 95% CI: 0.21-0.44). Model fit indices (RMSEA=0.058, CFI=0.93) supported the optimal fit of the final model. Conclusion: The developed model demonstrates that enhancing primary teachers' professional skills requires simultaneous attention to both structural and emotional dimensions. These findings can provide a scientific basis for revising teacher education programs through a resilience-oriented approach. زمینه و هدف: پژوهش حاضر با هدف آزمون مدل عوامل زمینه‌ساز برنامه‌ریزی درسی تاب‌آور با نقش میانجی سواد عاطفی در مهارت‌های حرفه‌ای معلمان ابتدایی شهر کرمان انجام شد. روش: پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی-همبستگی با رویکرد کمّی و با استفاده از مدل‌یابی معادلات ساختاری (SEM) اجرا شد. جامعۀ آماری شامل همۀ معلمان ابتدایی شهر کرمان در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود که نمونه‌ای به حجم ۳۸۴ نفر به روش تصادفی طبقه‌ای متناسب انتخاب شد. داده‌ها با استفاده از پرسش‌نامه‌های محقق‌ساختۀ عوامل زمینه‌ساز برنامه‌ریزی درسی تاب‌آور و مهارت‌های حرفه‌ای و پرسش‌نامۀ سواد عاطفی (برگرفته از مدل هوش هیجانی بار-آن) گردآوری شد. روایی ابزارها با روایی محتوایی و صوری و پایایی با آلفای کرونباخ (بالای ۸۷/۰) تأیید شد. تحلیل داده‌ها با نرم‌افزارهای SPSS و AMOS انجام شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد عوامل فردی، سازمانی و برنامه‌ای تأثیر معناداری بر برنامه‌ریزی درسی تاب‌آور دارند و برنامه‌ریزی درسی تاب‌آور به‌طور مستقیم مهارت‌های حرفه‌ای معلمان را ارتقا می‌بخشد. همچنین سواد عاطفی نقش میانجی معناداری در رابطۀ بین عوامل زمینه‌ساز و مهارت‌های حرفه‌ای ایفا کرد (اثر غیرمستقیم 32/0، حد پایین فاصلۀ اطمینان 21/0 و حد بالا 44/0). شاخص‌های برازش مدل (058/0RMSEA=، 93/۰= (CFI از مطلوبیت مدل نهایی حمایت کردند. نتیجه‌گیری: مدل تدوین‌شده نشان می‌دهد که ارتقای مهارت‌های حرفه‌ای معلمان ابتدایی مستلزم توجه هم‌زمان به ابعاد ساختاری و عاطفی است. این یافته‌ها می‌تواند مبنایی علمی برای بازنگری در برنامه‌های تربیت‌معلم با رویکرد تاب‌آوری‌محور فراهم آورد.

https://reek.cfu.ac.ir/article_5096_e5e750d9927d1b2962330a0490c0c7b7.pdf

دانشگاه فرهنگیان پژوهش و نوآوری در آموزش ابتدایی 3115-7211 8 2 2026 06 22 Barriers to and Strategies for Engaging Child Labourers in Literacy Courses:A Phenomenological Study بررسی چالش‌ها و شیوه‌های جذب کودکان کار در دوره‌های سواد‌آموزی. 179 196 5036 10.48310/reek.2026.5036 FA خداداد سالاری سلاجقه مربی گروه آموزش معارف اسلامی، دانشگاه فرهنگیان، صندوق پستی 14665-889تهران، ایران میثم دوست محمدی استادیار گروه آموزش معارف اسلامی، دانشگاه فرهنگیان، صندوق پستی 14665-889تهران، ایران Journal Article 2026 07 09 Background and Objectives:Education is one of the most important tools for the growth of individuals and societies. This study aimed to investigate the barriers preventing working children from participating in literacy courses and the strategies that facilitate their engagement. Methodology:This study employed a qualitative approach with a descriptive phenomenological design. The participants were 18 street children in Kerman who had dropped out of school, selected through purposive sampling because of their direct lived experience of child labour and school dropout. Data were collected through in-depth, semi-structured interviews and analysed using Braun and Clarke's thematic analysis. To ensure content validity, the interview questions were reviewed and confirmed by several educational specialists and university professors. To enhance the credibility of the findings, the initial coding results were shared with and verified by some of the participants and experts in education. To ensure reliability, the coded data were examined and compared multiple times by the researcher and an independent coder. The inter-coder agreement coefficient, based on Cohen's kappa, was calculated as 0.76. The analyses were also reviewed and confirmed by several other researchers and university professors. Findings:Four key barriers were identified: educational exhaustion, educational hopelessness, loss of child agency, and weak family structure. Furthermore, six strategies facilitating working children's participation in literacy courses were identified: leveraging extended family support, educational networking, utilising digital capacities, providing financial support to families, offering individualised instruction, and making education compatible with children's living conditions. Conclusion:The education of working children must be tailored to the specific needs and circumstances of their lives. زمینه و هدف: تحصیل یکی از مهم‌ترین ابزارهای رشد افراد و جوامع محسوب می‌شود. این پژوهش با هدف بررسی روشهای کاربرد دانش آموزش محتوا، چالش‌ها و شیوه‌های جذب کودکان کار در دوره‌های سواد آموزی انجام شد. روش: این پژوهش با رویکرد کیفی و روش پدیدارشناسی توصیفی انجام شد. جامعه مشارکت‌کنندگان شامل 18 کودک کار بازمانده از تحصیل در شهر کرمان بود که با شیوه نمونه‌گیری هدفمند بر اساس تجربه زیسته مشارکت‌کنندگان انتخاب شدند. داده‌ها از طریق ‌مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته عمیق گردآوری و با روش تحلیل مضمون تحلیل شدند. برای اطمینان از اعتبار محتوا، سؤالات مصاحبه توسط چندین کارشناس آموزشی و استادان دانشگاهی بررسی و مورد تأیید قرار گرفت. همچنین، جهت افزایش اعتبار یافتهها، نتایج اولیه کدگذاری با برخی از مشارکت کنندهها و برخی از متخصصان تعلیم و تر بیت به اشتراک گذاشته شد و صحت سنجی شد. به منظور تضمین پایایی، دادههای کدگذاریشده چندین بار توسط پژوهشگر و یک کدگذار مستقل بررسی و مقایسه شدند. ضریب توافق بین کدگذاران بر اساس ضریب توافق کوهن 76/0 به دست آمد. تحلیلها توسط چندین پژوهشگر دیگر و استادان دانشگاهی نیز مورد بازبینی و تأیید قرار گرفتند. یافته‌ها: تحلیل داده‌ها منجر به شناسایی چهار مضمون اصلی در زمینه موانع تحصیل شامل: «فرسودگی تحصیلی»، «بی‌معنایی تحصیل»، «از دست‌رفتن عاملیت کودک» و «فروپاشی حمایت خانوادگی» شد. همچنین شش مضمون در زمینه شیوه‌های جذب استخراج گردید: «بهره‌گیری از ظرفیت خانواده گسترده»، «شبکه‌های یادگیری حمایتی»، «کاربست ظرفیت‌های دیجیتال»، «حمایت اقتصادی از خانواده»، «آموزش‌های فردمحور» و «انطباق آموزش با شرایط زیستی کودکان کار». نتیجه گیری: درنتیجه می‌توان گفت آموزش کودکان کار، باید درخور نیازها و ویژگی‌های زندگی این افراد صورت گیرد.

https://reek.cfu.ac.ir/article_5036_de2b746e09b983cf192aa80f788f0ddf.pdf

دانشگاه فرهنگیان پژوهش و نوآوری در آموزش ابتدایی 3115-7211 8 2 2026 06 22 Design and Validation of a Measurement Tool for Teacher Skills in the Descriptive Assessment of Mathematics Lessons in Primary School طراحی و اعتباریابی ابزار سنجش مهارت‏های معلمی در ارزشیابی ‏توصیفی درس ریاضی دورۀ ابتدایی 197 220 5029 10.48310/reek.2026.5029 FA لیلا مرادپور کرنکان دانش آموخته کارشناسی ارشد ریاضی متروید، گروه ریاضی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران. یونس جوادی دانش آموخته کارشناسی ارشد آمارریاضی، گروه آمار، دانشکده علوم، دانشگاه پیام نور تهران، تهران، ایران. مریم حسینی اصل عضو هیات علمی دانشگاه فرهنگیان Journal Article 2026 07 08 Background and Objectives: Assessment is an important aspect of improving the educational system, and also one of the effective factors in improving learning in the classroom. However, one of the main challenges is teachers’ lack of necessary skills to perform effective evaluation. The role of mathematics in students' educational and vocational achievements is undeniable, but the lack of regulation and a specific approved framework along with standard tools to measure teaching skills in descriptive assessment of mathematics, has caused serious challenges in the educational system in Iran. Given the importance of mathematics in elementary education and the critical role of teacher competencies in effective teaching and assessing it, this study aimed to design and validate a measurement tool for teacher skills in descriptive assessment of mathematics. Methodology: This study employed a mixed-method design based on an inductive qualitative approach, and was conducted in three phases: a systematic literature review, fuzzy Delphi process with the contribution of 18 experts, and exploratory and confirmatory factor analyses using data from 385 elementary teachers selected from all over the country through simple random sampling. Findings: Ultimately 21 skills were identified and categorized into four overarching domains: Knowledge of descriptive assessment, application of assessment tools, analysis and presentation skills, and mathematical perception. The developed questionnaire demonstrated acceptable validity and reliability indices (CVR > 0.51, CVI > 0.79, Cronbach’s alpha > 0.80, CFI= 0.89). Conclusion: The validated instrument provides a standardized measure of teacher skills in descriptive mathematical assessment and can be effectively applied in managerial, educational, and research contexts زمینه و هدف: سنجش و ارزشیابی، جنبه‏ای مهم در ارتقای نظام آموزشی است. ارزشیابی یکی از عوامل مؤثر در بهبود یادگیری در کلاس است. با این حال، یکی از چالش‏های کلیدی این است که معلمان به‌طور کامل مهارت‏های لازم برای اجرای مؤثر ارزشیابی را دارا نمی‏باشند. نقش عملکرد ریاضی در موفقیت تحصیلی و شغلی دانش‌آموزان غیرقابل انکار است. اما فقدان آیین‌نامه و چارچوب مصوب اختصاصی، همراه با ابزار استاندارد برای سنجش مهارت‏های معلمی در ارزشیابی‏توصیفی درس ریاضی، زیست‌بوم آموزشی ایران را با چالش جدی مواجه کرده است. با توجه به اهمیت درس ریاضی در دوره ابتدایی و نقش کلیدی مهارت‏های معلم در آموزش و ارزشیابی صحیح این درس، پژوهش حاضر با هدف طراحی و اعتباریابی ابزاری استاندارد برای سنجش مهارت‏های معلمی در ارزشیابی‏توصیفی ریاضی انجام شد. روش: این مطالعه با رویکرد آمیخته و مبتنی بر روش کیفی استقرائی در سه مرحله اجرا گردید: مرور نظام‌مند متون، اجرای دلفی فازی با مشارکت 18 خبره و تحلیل عاملی اکتشافی و تأییدی بر داده‌های حاصل از 385 آموزگار ابتدایی منتخب از سراسر کشور با روش نمونه‌گیری تصادفی ساده. یافته‌ها: در نهایت 21 مهارت در قالب چهار مهارت کلی (آشنایی با ارزشیابی‏توصیفی، استفاده از ابزارهای ارزشیابی، مهارت تحلیل و ارائه، و ادراک ریاضی) شناسایی شد. پرسشنامۀ طراحی‌شده از شاخص‌های روایی و پایایی مطلوب برخوردار بود (CVR>0.51 – CVI>0.79 – آلفای کرونباخ> 0.80 – CFI=0.89). نتیجه‌گیری: ابزار استاندارد تدوین‌شده می‌تواند برای سنجش مهارت‏های معلمی در ارزشیابی ‏توصیفی ریاضی مورد استفاده قرار گیرد و زمینۀ بهره‌برداری از آن در اهداف مدیریتی، آموزشی و پژوهشی فراهم است.

https://reek.cfu.ac.ir/article_5029_181b30fc949128cdd4e8bc49486b87c7.pdf